TEHLİKELİ MADDELER NELERDİR?

Havalandırma tasarımı "ne kadar duman/toz var" sorusuyla değil, "bu madde nasıl sınıflandırılıyor" sorusuyla başlamalıdır; çünkü görünüşte benzer miktarda duman, çok farklı maruziyet sınır değerleri gerektirebilir.

Sınıflandırmanın Temeli

(EC) No 1272/2008 sayılı CLP Tüzüğü, GHS ile uyumlu bir sınıflandırma ve etiketleme sistemi tanımlar: fiziksel tehlikeler (yanıcı, patlayıcı — toz/buhar dahil) ve sağlık tehlikeleri (toksik, kanserojen, duyarlılaştırıcı, tahriş edici). Bir maddenin güvenlik bilgi formu (SDS), tasarımın başlangıç noktası olmalıdır.

Partiküllerin vücutta yerleşimleri.

Sınıflandırma Tasarımı Nasıl Yönlendirir

Düşük maruziyet sınır değerine sahip maddeler daha düşük kalıntı konsantrasyon hedefi, dolayısıyla daha yüksek yakalama verimi ve/veya daha yüksek emiş debisi gerektirir. Duyarlılaştırıcı maddeler (bazı izosiyanatlar, bazı flux dumanları gibi) için sıfıra yakın tolerans yaklaşımı benimsenmelidir, çünkü duyarlılaşma genel maruziyet sınırının altında bile gerçekleşebilir ve bir kez duyarlılaşan kişide her yeni maruziyet durumu kötüleşebilir. Yanıcı/patlayıcı maddeler ise ATEX sınıflandırmasını ve ekipman seçimini doğrudan belirler.

Sonuç

İki görsel olarak benzer duman/toz kaynağı, madde sınıflandırmasına bağlı olarak tamamen farklı tasarım gereksinimleri doğurabilir; doğru tasarım, malzeme tanımlaması ve SDS incelemesiyle başlar, gözle yapılan bir değerlendirmeyle değil.

Sık Sorulan Sorular

Görünüşe göre tasarım yapılabilir mi? — Hayır, SDS/malzeme analizine dayalı bir tasarım gerekir.

CLP neyi belirler? — Maddenin fiziksel ve sağlık tehlikesi sınıflandırmasını ve etiketlemesini.

Kaynaklar

●        Regulation (EC) No 1272/2008 — CLP classification, labelling and packaging.

●        Genel SDS/GHS uygulama kaynakları.